Dünya Küçük by Belin Alev

23 Nisan münasebetiyle gittiğimiz Trabzon – Rize turundan kaçamak yapıp Batum’a gittik. Modern inşaa edilmiş Gürcistan sınırından geçip Batum’a gidiş. Yol üstünde Sarp şehrine varış. Yolda St. George heykelinde mini bir foto molası, evlenmek isteyen çiftler buraya gelirmiş. Özge’nin nişanlısı askerde, onun gıyabında Özge ile dilekte bulunduk J Batum’a vardık , dünyanın ikinci en büyük botanik bahçesine götürdüler bizi: 2 saat yürüyerek gereksiz ve uzun bir yürüyüş yaptık, aklınızda olsun golf arabasıyla da dolaşılabiliyor.

Valla kimse gelmek istemedi, ya sıra oraya gelmedi dedi, ya merak etmiyorum dedi, ya da vaktim yok dediler. Ama kısa destinasyon listemin en üstündeydi kaç zamandır ve bir türlü kısmet olmadı Lizbon. Paskalya vesilesi ile uygun bir tur buldum ve bir ilki daha gerçekleştirerek hayatımda ilk defa tek başına bir tura katıldım; bundan sonra da tek başına turla giderim. Genelde orta yaşlı çift ya da bayanlar vardı, benim dışımda 3-4 kişi daha tek gelmişti. Türk insanı mazlumun yanında, beni sürekli kolladılar, her yere çağırdılar, yemek ikram ettiler filan. Bunun yanında insanlarla birlikte olma oranını kendin ayarlayabiliyorsun. İlk başta benim tecrübesizliğime geldi, ikinci aksam bi baktım 20 kişi “sen bizim tur liderimizsin” diyerek arkamda, metroya bileti ben alıyorum, menüyü Turkceye çevirip onlara sipariş veriyorum filan. Dersimi aldım ve kendim ayarladım. Istediğim zaman tek istediğim zaman onlara takıldım ve çok keyifli geçti. Ispanya Santiago havaalanına inip, minibüste uzun bir...

Her zamanki seyahat şansım devam ederek (tahtaya vurun) bir yıl bile dolmadan tekrar New York’a gidiyorum: Yeliz bir düğüne katılacağı için otel odam hazır, biriken (ve bitmeyen) Adios puanlarla bilet bedava. Yola çıkmadan bir gece önce Müge’nin düğünü için hayatımda ilk defa takma kirpik taktırmıştım ve havaalanında sanki ben ben değilim: bir göz süzüyorum biri yere düşen kâğıtları topluyor, başkasına bakıyorum uçak biletim için yardımcı oluyor. Hadi hayırlısı dedik ve uçağa bindik. Online check-in de geç kaldığımız için uçağın en arkalarında yer kalmış, 3lü bir koltukta aramızda bir kadınla oturuyoruz. Biz gittiğimizde kadın koridorda benim yerimdeydi, ne farkeder bütün koltuklar aynı filan demeye kalktı ama biz püskürttük, hatta yol boyunca Yelizle birbirimize birşeyler vererek, kadını ortada olduğuna pişman ettik. Üstelik benim grip olduğum için yol boyunca burnumu silip hapşırmam da cabası, kadın kesin grip olmuştur inince J Bu arada ilk defa direk uçuyorum Amerika’ya, ...

İş için yeniden Dubaideyim, bu sefer yanımda kuzen Vio da var, burayı uzun zamandır görmek istiyordu, denk düştü. Ayrı uçaklarla da olsa, önce havaalanında sonra da sabahın 5.30 unda Dubai’de yaşayan arkadaşım Aslı’nın evinde buluştuk.   Bu arada Dubai’de çook uzun bir vize kuyruğunu bekledikten sonra gişe memuru "en son ne zaman geldin" dedi, ben de geçen ay dedim. “Evet geçen ay da ben onay verdim sana” deyince ben de dumur oldum, her gün milyon kişi geçiyo beni hatırladı heeeyytt dedim. Tabii ki her bir memurun ayrı bir kaşesi varmış, kendi kaşesini görünce anlamış, saflığımı seviyim. Sabah 10'da kalkıp, bunca defa geldiğim Dubai’de ilk defa bir beache gittim. Palm Island (insan yapımı, palmiye ağacı ada) en ucunda olan Atlantis Oteli’nin önündeki Nasimi Beach’e geldik. Nasıl sakin, deniz berrak (biraz pisti girmedik), ortam güzel,   sakin bir canlı müzik çalıyor filan, o yorgunluk üstüne iyi geldi. Hava normalde çok sıcak ve boğucu oluyor ama Kasım ayında ...

En sonunda Allah nasip etti de Kurban Bayramı vesilesi ile uzun yıllardır istediğim GAP turuna çıkabildim. Aslında Küba’ya gitme hayalim vardı ama neye niyet neye kısmet (her işte bir hayır var, yüzyılın kasırgası Sandy yıktı geçirdi oraları) Meğersem annemler de içli içli isterlermiş oraya gitmek, şansımızı deneyerek bir sürü acente ile görüştük ve “evet terör var ama turu etkilemedi, bu 4. Tur”, “evet hanfendi, Hatay’da bir sürü Suriyeli var ama biz turistik yerlere gidiyoruz” şeklinde bir telefon görüşmesi sonucunda tura kayıt olduk. Hürriyet Gazetesi haberi Nitekim, sabah 3:30da buluşarak, havaalanına gidiş ve ordan Urfa’ya iniş. Yağan şeye yağmur denmiyo, cidden sel götürüyo ortalığı (bkz Hürriyet gazetesi haberi). Iner inmez sanki yıllardır vatana hasret insanlar olur da yeri öperler ya, onun gibi direk Balıklı Göle gittik. Oradaki Ayn-Zeliha adlı bir yerde vasat bir kahvaltıdan sonra, gölün hikayesini dinledik, ordan medrese ve Hz. İbrahim’in doğduğu mağaraya ...